sijthoff

Felix Thijssen is een van Nederlands bekendste thrillerauteurs. In 1999 won hij met Cleopatra (het eerste Max Winter mysterie) de Gouden Strop, de prijs voor de beste Nederlandse misdaadroman. In de Max Winter serie zijn inmiddels tien delen verschenen: Cleopatra, Isabelle, Tiffany, Ingrid, Caroline, Charlotte, Rosa, Rebecca, De blauwe nacht en Esperanza.

 

Thijssen schreef echter niet alleen thrillers. Hij begon zijn schrijversloopbaan als auteur van jeugdboeken, die hij publiceerde onder de pseudoniemen Ruard Lanser en Philip van Akooy. Vervolgens schreef hij SF-romans rond het personage Mark Stevens en een aantal thrillers rond het personage Charlie Mann. Zijn eigen jeugdervaringen vormden de basis voor Onder de spekboom, een literaire autobiografie. Verder schreef hij scenario's voor televisieseries en speelfilms als Bureau Kruislaan, Unit 13, Iris, Help de dokter verzuipt! en Wildschut.

Felix Thijssen is een van de oprichters van het Genootschap van Nederlandstalige Misdaadauteurs. Zijn roman Het diepe water werd genomineerd voor de Gouden Strop. In 2006 ontving Felix Thijssen voor dit boek de Diamanten Kogel, de Belgische prijs voor de beste misdaadroman. De blauwe nacht werd in 2008 genomineerd voor deze prijs.

 

Felix Thijssen werd in 1933 geboren in Rijswijk, Zuid-Holland. Thijssen stamt uit een geslacht van journalisten, globetrotters en kunstenaars. Zijn eigen jeugdervaringen - "mijn familie is tamelijk krankzinnig" - vormden de basis voor Onder de spekboom (1997), een literaire autobiografie.

 

Thijssen: "Ik ben een optimist. Dat heb ik te danken aan mijn moeder. Van kinds af aan ben ik door haar vertrouwd geraakt met het buitenleven. Wij waren de eerste krakers in Nederland. Weggebombardeerd uit Arnhem werden we in Driebergen ondergebracht in een hotel. Met mijn moeder hebben we toen een leegstaande villa gekraakt. Ze bracht er een bord op aan met de tekst `God is Liefde´… Door mijn moeder heb ik geleerd voor mijzelf te zorgen. Ik denk dat ik nog eens een roman schrijf naar aanleiding van mijn moeder. Een pracht mens!" (in De Stem van 21 maart 1987).

Met zijn moeder ging hij naar Noorwegen. Zijn middelbare schoolopleiding werd herhaaldelijk onderbroken door baantjes in filmstudio's, op boerderijen en als reisleider. Thijssen: "Op m´n zestiende vertrok ik voor het eerst naar Frankrijk, naar Parijs en Grenoble en tenslotte in de Dordogne, waar we de enige buitenlanders waren en ze mijn vader aanzagen voor russische spion, omdat hij een zendamateur was en zo´n lange antenne op het dak van zijn studeerkamer had."